समयको नयाँ तस्बिर - Aksharang
  • २०७९ श्रावाण २९ आइतबार

समयको नयाँ तस्बिर

प्रवासी सुमन

प्रवासी सुमन

जीवन
सुरु हुन्छ रित्तो कागज भएर
इन्द्रेणी अनुभवका बहुरङ्गी रङहरू सँगालेर
कसैले कोर्छौं कविता
हार्दिकताको कलेजी रङले
कसैले बुन्छौँ आख्यान
सम्बन्ध, सङ्घर्ष र नागबेली यात्राका रङ्गीबिरङ्गी धागोले
कोही अभिव्यक्त हुन्छौँ समयको रङ्गमञ्चमा
जीवन्त नाटकजस्तो भएर
जीवन भन्नु पनि त
आखिर नाटक नै त हो
मात्र पात्रहरू बदलिरहन्छन्
बाँकी त सब युगौँदेखि यथावत चलिरहेछ आफ्नै लयमा ।

बतासले सुसेलेझैँ रूखका पातहरूमा
गतिशीलताको नूतन गीत
हरेक बिहान
शीतले पोतेझैँ फूलका पत्रहरूमा
उपस्थितिको चम्किलो चिह्न
हरेक समयले पोतेर जान्छ
परिचयको एउटा भिन्न पोट्रेट
बिहान- साँझ, साँझ- बिहान भएर
अविच्छिन्न बगिरहेछ समय- नदी
जलमग्न आँखाहरू
या कलेटी परेका बगर- ओठहरू
स्फटिक हिमाली मुस्कानहरू
या उत्साही पहाडी बेगहरू
हरिया तराई रहरहरू या ध्यानस्थ बुद्ध दहहरू
सबैसबै प्रतिविम्ब हुन् जिउँदो समयका ।

बग्दा बग्दै सग्लिन्छ खोलो
हिँड्दाहिँड्दै पहिलिन्छ बाटो
टिकटिक टिकटिक धड्की रहेछ पृथ्वी अविश्रान्त
महिनौँदेखि रक्तअल्पताले पहेँलिएको अनुहारजस्तो दूबो
पिएपछि घामपानीको पोषिलो हार्दिकता
गाढा हरियो प्रेम बनेर झाँगिएको छ
धरतीको छातिभरी
सर्पले काँचुली फेरेझैँ
पहिरिँदै छन् नाङ्गा रुखहरूले हरिया वस्त्र
मन्दमन्द मुस्काइरहेका फूलहरूलाई चुम्दै
परिवेशभरि घुमिरहेछ वासन्ती हावा
ए बन्द कोठामा कविता लेखिरहेको कवि !
झ्यालबाट बाहिर हेर
तिम्रो कल्पनाभन्दा पनि सुन्दर तस्बिर बनेर
मुस्कुराइरहेछ प्रकृति तिम्रो सामुन्ने।


(टेक्सस, अमेरिकानिवासी सुमन चर्चित कवि हुन् ।)
[email protected]