• २०७९ असोज १६ आइतबार

समयको घाउ

 धनकुटे कान्छा

धनकुटे कान्छा

समय आफैँमा प्रश्न हो
र,
समय आफैँमा उत्तर हो

जसरी पलाउँछ पात झरेका हाँगाहरूमा
जसरी फर्किन्छ चरा रित्ता गुँडहरूमा

प्रकृति रिसाएर कहाँ चलेको छ र संसार ?
आमा रिसाएर कहाँ बनेको छ र घर ?

आऔँ हामीले उखेलेका तमाम पानीहरू रोपौँ
आऔँ हामीले रोपेका तमाम आगोहरू उखेलौँ
र, कम से कम मानवता मर्न नदिऔँ
यो स्वार्थैस्वार्थका रोबोटको बजारमा
प्रकृति र आमाको सत्यलाई बचाउन
आऔँ समयलाई संवेदनासहित बग्ने बनाऔँ

पृथ्वी साझा घर हो
घाम, पानी र आराम बिसाउन
समय कहिल्यै सुतेको छैन

हामी समयलाई थुन्ने होडबाजीमा
कतै पिञ्जडा त भएनौँ ?
र, समयले हामीलाई कतै
सुनको पिञ्जडामा त थुनेर गएन ?

समय चराहरू स्वतन्त्र उडेको मन पराउँछ
र, समय प्रकृतिको गीत गाऊँछ

के तपाईँले समयको चीत्कार सुन्नु भयो ?